Duygusuz Şair Şiirleri - Şair Duygusuz Şair

Duygusuz Şair olduysam senin gibi kaşarlar yüzünden,
Ben adam gibi severken, sen sahteliklerinle aldatmışsın beni.
Aslında biliyordum senin ne mal olduğunu en başından,
O yapmacık tavırlarından, yapay ses tonundan belliydi her şey.

Seni el üstünde tuttuğum o günlerde ne kadar da gururluydun,
Toprağa düşen her damla yaşını silmek için dünyayı ayağa kaldırırdım.
Fakat sen o fedakarlığımı bir zorunluluk sandın, nankörlüğü meslek edindin.
Karşımdaki kadının aslında içimde büyüttüğüm o insan olmadığını geç anladım.

2018
AKLIMDAKİ SEN

Soluk alıp vermek kadar güzeldi seni sevmek,
Ne bu dertli yüreğim pişman ne de ben.

ALLAH'A HAVALE ETTİM

Ben seni adam gibi sevdim ,
Hani derler ya canını gözünü kırpmadan verenlerden...

Arkadan Vurulan Sözler

Ben seni canımdan bir parça bilip öyle sarılmıştım,
Her sözüne tereddütsüz, gözüm kapalı inanmıştım.
Meğer sen yüzüme gülerken arkamdan işler çevirmişsin,
Yazıklar olsun, ben seni dost bilip bağrıma basmıştım.

Bu canı sensiz taşımak her geçen gün daha da ağırlaşıyor,
Gözlerimi kapattığım an sen gelip oturuyorsun karşıma.
Senden sonra kilit vurdum artık bu gönlüme,
Ez tenê mam li vê dünyayê, birîna min kûr e dilberê.

Ben Bu Yarayı Senden Bildim

Sana açtığım o temiz sayfaları simsiyah bir lekeyle kapattın,
Ben seni canıma can katasın diye sevdim, sen içimi yaktın.
Hangi söze inandıysam hepsi boşa çıktı, hepsi birer yalandı,
Şimdi çıkmış karşıma hiçbir şey olmamış gibi bakıyorsun.

Gözlerinin önünde oynanan o oyunları görmedim sanma,
İçimdeki fırtınayı susturup yüzüne tebessümle baktıysam saf olduğumdan değil.
Sana kıyamadığımdan, o dürüst sevdama leke sürmemek içindi bütün susuşlarım.
Yaptığın her haksızlığı, attığın her adımı bir bir yazmıştım kenara...

Ben Sana Olan İnancımı Kaybettim

Her dediğine gözüm kapalı inandığım günlere yandım en çok,
Meğer sen her sözün arkasına bir yalan saklamışsın.
Seni başımın üstünde taşırken ben bu şehirde,
Sen benim duruşumu, benim sana olan sevdamı hiçe saymışsın.

Ben seni bu fani dünyada tek gerçeğim belleyip öyle yürümüştüm bu yolu,
Seni görünce susardı içimdeki fırtınalar, yerini derin bir huzura bırakırdı.
Ben sende en çok neyi kaybettim biliyor musun?
Ben sende en çok, bir daha kimseye veremeyeceğim o saf inancımı kaybettim...