Ben bu yarayı senden bildim

Ben Bu Yarayı Senden Bildim

Sana açtığım o temiz sayfaları simsiyah bir lekeyle kapattın,
Ben seni canıma can katasın diye sevdim, sen içimi yaktın.
Hangi söze inandıysam hepsi boşa çıktı, hepsi birer yalandı,
Şimdi çıkmış karşıma hiçbir şey olmamış gibi bakıyorsun.
Ne bir helallik iste benden ne de bir adım at bana doğru,
Ben bu yarayı senden bildim...

Kaç gece senin için uykusuz kaldım, kaç sabahı dertle karşıladım,
Senin bir gülüşün için koca dünyayı karşıma alırdım.
Ama sen ilk fırtınada beni yarı yolda bırakıp gidenlerden oldun,
Dost bildiğim, yar bildiğim herkesin önünde beni mahcup ettin.
Daha sana söyleyecek tek bir kelimem bile yok benim,
Ben bu yarayı senden bildim...

Gözümden akan her damla yaşın hesabı dursun mahşere,
Ben senin için tükenirken sen başkalarının derdine derman olmuşsun.
Şimdi hangi yüzde ararsan ara o kaybettiğin samimiyeti,
Benim kapım da yüreğim de sana sonsuza dek kapandı.
Ağlasan da sızlasan da bir daha geriye dönüş yok,
Ben bu yarayı senden bildim...

Kendi elimle büyüttüğüm o umutları kendi ellerimle toprağa verdim,
Sana olan sevgimden değil, kendime olan saygımdan sustum.
Bundan sonra adın geçse bir mecliste, başımı öne eğer geçerim,
Seni affetmek, kendi gençliğime ihanet etmek olurdu.
Sen kendi yolunda yan artık, ben kendi kabuğumda iyileşirim,
Ben bu yarayı senden bildim...

Bir gün gelip de o kibirli duruşun yerle bir olduğunda,
"Beni o adam gibi kimse taşımadı" diyeceksin için yana yana.
İşte o zaman anlarsın neyi kaybettiğini ama vakit çok geç olacak,
Ne ben o eski sabırlı adamım ne de sende o eski değer var.
Sözün bittiği yerdeyiz artık, anlıyor musun?
Ben bu yarayı senden bildim...

***

Şair: Duygusuz Şair
Yazım Tarihi: 2021
Telif Hakkı: © Bu eser ve tüm telif hakları Duygusuz Şair'e aittir. İzin alınmadan ve kaynak gösterilmeden paylaşılamaz, çoğaltılamaz ve kullanılamaz.