Adını Söylemeden Eksilmek Şiiri - Yücel ...

ADINI SÖYLEMEDEN EKSİLMEK
Ve her “şimdi”nin içinde bir şiir kuruyorum,
Biraz daha sessizleşiyor içimdeki kalabalık,
Umut dediğim şey, avuçlarımdan usulca çekiliyor,
Ve ben,
Adını anmadan kapatıyorum bütün yarım kalan hikâyeleri, yazmadan…

Her kelime biraz eksik, biraz kırık kalıyor bende,
Cümlelerim bile kendi gölgesinden ürküyor artık,
Sustum sanıyorum, oysa içim hâlâ konuşuyor seninle,
Ve ben,
Söyleyemediklerimle büyütüyorum bu sessizliği, anlamadan…

Bir “keşke” daha düşüyor zamanın kenarına,
Bir “olmadı” daha yerleşiyor içimin en kuytusuna,
Ve ben her defasında yeniden eksiliyorum kendimden,
Adını bile tamamlayamadan,
Bitiyorum…

Yücel ÖZKÜ
19 Nisan 2026/06:17