ADINI SÖYLEYEMEMEKTİR
İnsan,
Acısını unutmaz.
Yalnızca gecenin koynunda
Sessiz yürümeyi öğrenir.
Derler ki,
Zaman taşları aşındırır.
Oysa bazı sızılar,
İçimizde zamanı bekler.
İnsan,
Eksildiği yerden susar.
En derin sessizlik,
Adını söyleyememektir.
Ve anlar ki:
Katlanmak, unutmak değildir.
Bazı yaralar kabuk bağlar,
Bazı izler ömür boyunca taşınır.
YÜCEL ÖZKÜ
11 Temmuz 2026/07:39
Kayıt Tarihi : 2.09.2026 21:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!