Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

MEVSİM
Hayat bu kimse tanıdığın gibi kalmıyor
Bir bakıyorsun sıcacık
Bir bakıyorsun buzdan kesilmiş
Sonra fark ediyorsun ki

MEVSİMİN DEMİ
Bir kara kışın arafesindeyiz
Bilinmez günler bekler bizi
Kimisine baharları dizer
Kimisini de arafta bırakır

MEVSİMLER DEĞİŞİR DE
Evet, Gülüm
Önümüz bahardır biliyorum
Leylaklar da açacak biliyorum
Biz görecek miyiz onu bilmiyorum

MEVSİM SONBAHAR
Kışa yakın bir bahardayız
Kim bilir
Belki de bu sonbahar
Mevsim de zaten sonbahar

MÜEBBET
Pınar oldun, aktın içimden,
Kana kana içemedim.
Gönlüme yazılan adını
Bir harfine kıyamadım.

MÜHÜR GÖZLÜ MEMLEKETİM
Mühür gözlüm memleketim
Seni sakınırım dilden
Korurum her kem sözden
Uçan kuştan, esen yelden

MÜSAİT OLURSAN
Müsait bir vaktin olursa,
kalbimin kapısını tıkla usulca.
Anahtarı yok zaten,
bir iç çekiş yeter.

NAR DUDAKLAR
Bi gülüşünde öpesim geldi
Anlatamam o gözleri
Bi de yüzünü göresim geldi
O nar dudaklarda

NAZAR
Aklımda bahâr olunca fikrim gülzâr olur,
Adın düşer dilime, gönlüm bîkarâr olur.

Bir nazarın yeter kışımı yaza çevirmeye,
Sensiz geçen her dem ömrüme izhâr olur.

NE BAHAR NE AYAZ
Ne güneş yoruldu
Dönüp durmaktan
Ne de baharın gidişi
Sözü varmış "baharda gelirim" diye