Geçip Gidenler Şiiri - Yücel Özkü

GEÇİP GİDENLER
Dünya bir revzen, ben bir seyran gözü,
Her gelen baktı geçti, bir âh bıraktı özü.
Kimi gül yüzlü bir yâr gibi uğradı,
Kimi hazan rüzgârıydı, savurdu sözü.

Zaman ince bir rüzgâr gibi,
Yüzüme değip sustu.
Bir an durur sandığım hayat,
Sessizce akıp durdu.

Ne yüzler gördüm o camda,
Ne hikâyeler soldu içimde.
Hepsi bir gölge misali,
Kayboldu kendi izinde.

Ben hâlâ o pencerenin önünde,
Bir şeyler arar gibiyim.
Belki de bakıp geçenler gibi,
Kendime yabancı biriyim.

Yücel ÖZKÜ
11 Nisan 2026/23:14