BAHARA ALDANMA
Soğuk yeller esiyor, bahara bakmayın,
Güneş doğsa bile içimizde akşam var,
Dalda tomurcuk, havada ince bir serap,
Yüreğin kıyısında hâlâ buz tutmuş yar.
Renkler çağırır, aldanır gözün izi,
Her yeşil, diriliş değildir aslında,
Toprak uyanır gibi görünür uzaktan,
İçte kış sürer, kar iner usulca.
Soğuk yeller esiyor, bahara bakmayın,
Her başlangıç bir müjde sayılmaz,
Erken açan gülün ömrü kısadır çoğu,
Her tebessüm bir vedayı saklar.
İnsan da mevsim gibi döner içinde,
Dışı bahar, içi ayaz bir yurt,
Bir sıcak söz arar karanlıkta,
Bulamazsa susar, donar umut.
Ve vakti gelince anlar kalp,
Görünene inanmak ne kolaymış,
Soğuk yeller eserken içimizde
Bahara aldanmak ne zormuş.
Yücel ÖZKÜ
26 Nisan 2026/07:01
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 16:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!