Gitme Vakti Şiiri - Yücel Özkü

GİTME VAKTİ
İçimdeki bu telaş bir dinse diyorum bazen,
Belki uzaklara bırakırım kendimi.
Çoktandır içimde çağıran yollar var,
Sessizce alıp gider beni bir ikindi.

Bir dağın yamacında dinlenir belki ruhum,
Bir deniz kıyısında unuturum yorgunluğumu.
Kimsenin bilmediği bir şehrin akşamında,
Rüzgâra anlatırım içimde büyüyen hüznümü.

Ne çok kaldım aynı düşlerin içinde,
Ne çok sustum kırılan gecelerde.
Oysa insan bazen gitmeli usulca,
Kendi sesini bulmak için uzak iklimlerde.

Belki bir gün dönerim değişmiş olarak,
Gözlerimde biraz hüzün, biraz ışık taşıyarak.
Ama şimdi içimde büyüyen tek şey;
Yollara karışıp kaybolmak biraz.

Yücel ÖZKÜ
23 Temmuz 2006
TURİZM JANDARMA ASKERİ KIŞLASI/AYDIN