GİTMEYİ UNUTANLAR
De hele şair…
İnsanın içine oturanlar
neden kalkmak bilmiyor?
Bir misafir gibi geldiler oysa,
adını bile doğru dürüst anmadan
yerleştiler yüreğin baş köşesine.
Ziyaretin kısası makbuldü hani
öyle derdi eskiler.
Bu acı niye usul bilmez,
niye kapıyı çalmadan girer
ve gitmeyi hiç düşünmez?
Bir söz oturur kalbe,
kırık bir bakış,
yarım kalmış bir veda…
Hepsi sandalyeyi çekip
“Biz biraz kalacağız” der gibi.
De hele şair,
hangi kelime kaldırır içimdeki yükü?
Hangi mısra ikna eder
yerleşip kök salan hüzünleri?
Ben kapıyı açık unuttum belki,
belki de içimde fazlaca boşluk vardı.
Ama bilirim
ziyaret kısa sürse güzeldir;
fazlası, hatır değil,
ağır bir hatıra olur.
Yücel ÖZKÜ
01 Mart 2026/05:14
Kayıt Tarihi : 20.03.2026 14:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!