Göğün Sessiz Kavuşması Şiiri - Yücel Özkü

GÖĞÜN SESSİZ KAVUŞMASI
Ay, Venüs kavuşuyor gecenin bağrında,
Yıldızlar eriyor göğün ayazında.
Sessiz bir sevdanın ışığı düşüyor,
Karanlık, umutla yeniden doğuyor.

Gökyüzü ince bir türkü söylüyor,
Rüzgâr bile dalıp uzaklara gidiyor.
Bir gümüş sükûnet yayılıyor geceye,
Aşk değiyor en suskun heceye.

Ay mahzun yüzünü eğmiş usulca,
Venüs ışık olmuş akmış boyunca.
Sanki iki yitik kalp buluşmuş da
Zaman durmuş göğün kıyısında.

İnsan bakıp dalıyor o derinliğe,
Bir özlem düşüyor kalbin sessizliğine.
Çünkü bazı kavuşmalar vardır ki
Ömür boyu parlar gecelerin içinde.

Yücel ÖZKÜ
18 Mayıs 2026/23:59