Sırrın Kapısı Şiiri - Ebubekir Aktaş

Bir avuç topraktır insanın sonu,
Kimse bozamaz ki elbet bu yolu.
Merhamet kaplar hep sağ ile solu,
Kalplere dokunan bir el olunca.

Karanlık gecede yıldızlar şahit,
İnsanın ruhunda başlar bu vakit.
Hakikate yürür inançlı yiğit,
Gözleri yaşlarla dolup taşınca.

Ölüm bir sır gibi durur karşımda,
Yılların yorgun izleri yaşımda.
Fırtınalar kopar dertli başımda,
Yalnızlık dağları aşıp gelince.

Her can bir emanet yüce Hüda'dan,
Vazgeçmeli insan nefsi sadadan.
Kurtulur yürekler sonsuz cezadan,
Kardeşi kardeşe dostça bilince.