Bir gün sükût eder içindeki ses,
Tükendi sanırsın alınan nefes,
Daralır gökyüzü, ten olur kafes,
Gün geçtikçe elbet anlayacaksın.
Mevsimler içinden sessizce kayar,
Gönül her sevgiyi ebedi sayar,
Sanma ki bu dünya insana uyar,
Gün geçtikçe elbet anlayacaksın.
Söndürecek rüzgâr yanan feneri,
Kapanacak ömrün açık defteri,
Gidenler bir daha dönmez ki geri,
Gün geçtikçe elbet anlayacaksın.
Ebubekir, sözler tükenir bir gün,
Ruhlardaki yara kanar büsbütün,
Geride kalacak savrulan külün,
Gün geçtikçe elbet anlayacaksın.
04.10.2019
Ebubekir AktaşKayıt Tarihi : 2.05.2026 17:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!