Ağır Geldi Şiiri - Ebubekir Aktaş

Karda yürüyorum, izim kalmasın,
Yüzümdeki hüznü, kimse bilmesin.
Ardımdan ağlayıp, yaşın silmesin,
Derdime sarılıp, gitmeli sessiz.

Zararım dokunmuş, incinmiş tenin,
Oysa gözbebeğim, gibiydi yerin.
İçimde kanayan, bu yara derin,
Tükendim çaresiz, kaldım nedensiz.

Açık konuş dedin, her şey aşikâr,
Yüreğimde esen, fırtına ve kar.
İçimde yıkılmış, koskoca çınar,
Dalından savrulup, düştüm bedensiz.

Susmak en güzeli, artık sanırım,
Kendi yaram ile, kendim kanarım.
Adını anarsam, sessiz yanarım,
Yolumuz ayrıldı, kaldık kimsesiz.