Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
1993’te başlayan yolculuğumda kelimeler en sadık yoldaşım oldu.
İlahiyatla ruhumu, radyo ve televizyonla sesimi besledim.
Makamların ve görevlerin ötesinde, gönlüm hep şiire meyletti.
Şiir; suskunluğumu dile, duygularımı nefese dönüştüren bir sır…
Ben yalnızca o sırrın peşinden yürüyen bir yolcuyum.
