Bir gün ağır ağır çekildiğimde,
Yalnızlık sessizce belirdiğinde,
Akıllanmaz başın eğildiğinde,
Bu yokluğum yüreğini acıtır.
Sahipsiz kalınca bu ıssız eller,
Susup da konuşmaz olunca diller,
Sararıp solunca bahçede güller,
Bu yokluğum yüreğini acıtır.
Hatıralar birer birer uyansa,
İçine amansız bir ateş yansa,
Karanlık odada ruhun dolansa,
Bu yokluğum yüreğini acıtır.
Acılar karışır gözün yaşına,
Kalırsın dünyada yalnız başına,
Zehirler katarsın tatlı aşına,
Bu yokluğum yüreğini acıtır.
Adımı anarken dilin tutulur,
İçinde umutlar bir bir boğulur,
Sanma ki bu sevda tez unutulur,
Bu yokluğum yüreğini acıtır.
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 09:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!