Ansızın Veda Şiiri - Ebubekir Aktaş

Her şeyinle benim, can kabulümdün,
Kuruyan bahçemde, açan bir güldün.
Sen kendi dünyanda, kendince böldün,
Parçaya ayırdın, bu yüreğimi.

Rahatsız edemem, artık uzaktan,
Kurtuldum ansızın, dipsiz tuzaktan.
Üzülme sevdiğim, ayrı durmaktan,
Yıktın yarınımı, hem dileğimi.

Hatırlatma beni, anma bir daha,
Karanlık örtülsün, doğan sabaha.
Kalmadı gücüm de, ahla eyvaha,
Kırdın tutunduğum, son direğimi.

Kendine iyi bak, Hakka emanet,
Görmeyesin ömrün, boyunca zahmet.
Belki de susuşum, sana merhamet,
Ayrılık büküyor, bak bileğimi.