Sırrın Ayinesinde Şiiri - Hürrem Demirci 2

Cümle âlem şâhitken takınılan o vakar,
Belki bir tasannu, belki dillerde inkâr.
Asıl mîzan, o sahipsiz tenhalarda gizlidir,
İnsan, ancak kendi bildiği o gizli izdedir.

Herkes bir fazilet kuşanır kalabalıkta,
Bir iffet tılsımı taşır her durakta.
Lakin gerçek ahlâk, şahidi olmayan o andır,
Ruhun kendi kendine verdiği en sadık beyandır.

Ne kılığın safveti paklar o derûnu,
Ne de sahte bir tevazu çözer bu efsunlu oyunu.
Karanlıkta attığın o tek ve sessiz adım,
İşte odur senin asıl şahsiyetin ve adın.

Kimseden çekinmediğin o hür ve gizli karar,
Seni ya izzete taşır ya da hüsrana eyler.
Zira insan, başkasına sunduğu bir sûret değil,
Yalnızca kendine sakladığı o sîret kadardır.