İnsan,
Bir kalpte olmalı,
Bir kalbe gömülmeli.
Kalpler ne bir otel odasına,
Ne de bir kabristana dönmemeli.
Öyle iğreti durmamalı,
Kök salmalı ruhun derinlerine;
Gönül,
Sevilenin nefes aldığı müstesna bir dergâh olmalı.
Sırrıyla mühürlenmiş bir Mona Lisa gibi,
Durmalı orada; öylece, vakur ve dâima.
Kayıt Tarihi : 30.04.2026 12:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!