Sırrın nakışı Şiiri - Serhat Gazi

@SERHAT GAZİ:Sırrın Nakışı
Bir gece yarısı, sazın teline vuran mızrap gibi,
Ruhumun en kuytusuna düştü adın.
Kimse bilmesin, bu yara sadece senin mülkün;
Ben bu yangını her gün sessizce kanattım.
Öyle bir hüzün ki bu, gözlerin gözlerime değdiğinde,
Zaman utanır, akmaktan vazgeçer o an.
Avucumda donup kalan o ellerin sıcaklığı,
Ömrümün en büyük gerçeği, gerisi koca bir yalan.
"Yar" dedim, "Ruhuma üflenen en derin nefessin..."
Oysa her nefes biraz daha eksiltir insanı.
İçimde bir dert var, dosta bile söylenmeyen;
Ben bu yolda kaybettim, o çocuksu inancı.
Sen yaşlan sadece, gözlerimin önünden hiç gitme,
İsterse mevsimler devrilsin, şehirler yıkılsın.
Sen ve ben... Sadece bu iki hece bilsin bu gizli yas'ı;
Aramızda kalsın bu aşk, başkası uyanmasın