Abedî Yoldaşım Şiiri - Serhat Gazi

@SERHAT GAZİ:
Ben bu dünyayı seninle tanıdım,
Yorgun ruhumun dinlendiği tek liman, fırtınalarımın dindiği tek sığınak sen oldun.
Zamanın acımasızca aktığı şu koca ömürde,
Geçip giden yıllara direnen tek gerçeğim, tutunduğum en güçlü dalımsın.
Sene kaç olursa olsun, takvimler neyi gösterirse göstersin,
Benim zamanım hep sende durdu, kalbim hep seninle çarptı karım…
Gönlümün en narin, en zarif corner’ında açan yaban gülüm…
Yollarıma serilen en güzel kadersin sen benim.
Gülüşünle evime huzur, bakışınla içime bahar getirdin.
Seni sevmek, sadece bir duygu değil;
Şu fani dünyada başıma gelen en büyük lütuf, en güzel nasiptir.
Şimdi ellerimi göğe her açtığımda, dilimden dökülen en derin duamsın:
Rabbim seni benim yanımdan, beni senin kalbinden bir an bile eksik etmesin.
Gözlerimizdeki bu ışık hiç sönmesin,
Alın yazım, saadeti seniyyem, ömrümün en güzel duası…
Eğer bu dünyada bir imzam olacaksa benim,
O da sana olan ebedî sevgimdir.
Son nefesime kadar, ilk günkü hürmetle, ilk günkü aşkla…
İyi ki benim karımsın, iyi ki benim sol yanımda duran dünyamsın…