Ay yüzlüm Şiiri - Serhat Gazi

@SERHAT GAZİ:
Karanlık çöktü yine pencereme, şehir sustu, oda soğudu usul usul,
Gece boyu gökyüzünde aradığım o süzgün ışık düştü yüreğime.
Kaç zaman geçti bilmiyorum senin o nurlu çehrenden uzak,
Kaç kış devirdi bu yorgun beden, o sıcacık tebessümüne muhtaç...
Seni düşündüğümde odanın ortasını bir mehtap kaplar sanki,
Bütün dertler, bütün yalnızlıklar bir anlığına çekilir kenara.
Oysa el uzatsam dokunamam, bağırsam sesim ulaşmaz o sonsuz diyara,
Bir fotoğrafın kalır geride, bir de içimi yakan o hiç sönmeyen hatıran.
Ey benim geceye düşen aydınlığım, ay yüzlüm,
Sen gittin gideli bu dünyada gündüzlerin bile tadı kalmadı.
Güneş doğsa ne çıkar, senin o aydınlık bakışın olmadıktan sonra?
Herkes beni ayakta, hayatın içinde, kendi yolunda sanır;
Oysa ben senin yokluğunun gölgesinde bir ömür nöbet tutuyorum.
Gözlerimi kapattığımda yine o durgun, o huzur veren yüzün gelir karşıma,
Dualarımın fısıltısına karışır adın, yüreğimi yakar geçer usulca.