Ağır hasretler Şiiri - Serhat Gazi

@SERHAT GAZİ:
Gecenin meşum karanlığı çökerken kente,
Kelimeler kifayetsiz kalır, çaresiz.
Gözlerimi çeviririm o kimsesiz gökyüzüne;
Ne yıldız taptaze, ne rüzgâr sessiz...
Bir mucize beklemek miydi seni sevmek,
Yoksa meçhul bir akıbete gözü kapalı yürümek mi?
Sana yazdım her dizeyi, yalnız sana,
Yürektesin derdin ya hani...
Sahi, orada mısın hâla?
Şimdi bir sonbahar ağacı gibi gövdem,
Yaprak yaprak dökülüyor anılar sokaklara.
İçimdeki aşk, bağrımı yakan o fırtınalı sevgi,
Sadece derin bir hasret bırakmış avuçlarına.
Ay yüzlüm, uzaktan parıldayan umudum...
Ne söylesem eksik, ne biriktirsem yarım.
Adını her fısıldadığımda titrer dudaklarım.
Ve işte yine o kahredici veda gelir dayanır kapıya,
Sen bilmesen de, duymasan da içimdeki çığlığı...
Bunca siteme, bunca yangına, bu amansız yangına rağmen;
Tek bir cümle düşer mürekkebin son damlasından:
"Varsın bir ömür eksilsin ömrümden,
Yeter ki sen iyi ol... Canın sağ olsun."