Suya Atılı Hasretler Şiiri - Kenan Gezici

Seni çığlıklı karanlıklar dehlizinde.
Betona çarpan suratların içinde,
Buz kesmiş elleriyle, dokunmasınlar diye.
Bir ay ışığı yol göstericisi varken.
Denizi yaran küheylan misali.
Suyun yumuşaklığı etrafa dağılırken.
Göz değmesin telaşıyla.
Toz koparamadan kumsalda.
Onca ayak çekişlerim varken.
Bilmediğim her yolu,
Boğulmadan çok önce bulamadım.
Gür bir gülüşe kapılı hasretlerim.
O gülüş ki gök kıskanır.
Ben bilmedim öyleydi zaten.
Ne satar yosmaca düşler.
Ağızlarda köpük, dudaklarda suni gülüş.
Denize atılsa yeridir.
Oysa sesin kalmış kenarında denizin.

Kenan GEZİCİ 04/05/2026