Sen yağmur bulutuydun ben damlası
Farzet yanlış yere yağdık
Kuru kalmak imkansızdı
Nereye düşeceğini bilemedik
Sana uzak bana yakın
Kesişti bir şekilde yollarımız
şarköy sahilinde pedala vurdum bugün,
deniz sol yanımda, sen içimdeydin.
rüzgar karşıdan esti durmadan,
gariptir sevgili,
sen gittin ama inadın kaldı.
senden vazgeçiyorum.
bunu bir son değil,
başlangıç kabul et.
çünkü bazı ayrılıklar,
iki insanın değil,
sen biraz farklıydın.
kalabalığın ortasında sessiz kalan,
herkes konuşurken yüreğiyle susan,
yüzünde tebessüm taşıyıp
içinde fırtınalar saklayan.
sen gittin ya.
öyle kapıyı çekip çıkmak gibi değil bu,
bir evin içindeki sesi de alıp gitmek gibi.
duvarlar hala yerinde
ama içimde yankı yok artık.
sen gittin ya
bir şehrin bütün ışıkları aynı anda söndü sanki
ne kaldı geriye
birkaç solgun hatıra
bir de adını anmaya korkan dudaklarım
sen benim somurtkanlığıma bakma,
o benim eski alışkanlığım.
çocukluğumdan kalma,
biraz eksik sarılmalardan,
biraz yarım kalmış gel'lerden.
bir insanı sevmek
ne demek biliyor musun?
kalbin, dünyayı yeniden boyaması demek
bir yüz'le birlikte bütün
sertliklerin yumuşaması,
kırgınlığın susması,
ben cahilin önde gideniyim !
mükemmel birisi de değilim.
sıradan bir ilişki de aramıyorum.
bir günlük heveste olmak istemem.
vitrini güzel içi boş olana da bakmıyorum.
ben sadece sözüne sadık kalanı isterim.
sakın bana hakkını helal et deme.
bu söz dudaklarından dökülünce
içimde bir şey çatlıyor,
cam gibi,
ses vermeden ama paramparça.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!