Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

1.
bir sabah güneşi vurdu sınıfın camına,
ama ışık sızdı boşluğa, kaldı yalnız hatıra.
kalemler sustu, defterler hüzünle doldu,
bir öğretmen daha aramızdan zalimce soldu.
2.

ki insan
bildikleri sessiz bir dilde birbirine teşekkür ederken
yürekte kabullenilmeyen duygular
ve sevdikten sonra kalan yalnızlık arasında yaşar

insan bazen uyanır sabahın köründe

kendimi düşünmeye durduğumda fark ettim,
en arkada kalmışım meğer
ne yüksek sesim duyulmuş
ne de adım bir ihtimalin içine yazılmış.
geç kalmak değil yalnız acıtan,
belki de hiç çağrılmamış olmak

bir koşu bitirmedim bugün,
ne bir alkış vardı ardımda
ne de bir varış çizgisi.
ama içimde,
sessiz ve derin bir yerde
bir şey değişti.

ne kadar çok seviyoruz, içimiz taşar deniz,
bir bakışta kurulur dünya,bir gülüşte olur ikiz,
adını kalbime yazarım, silinmez sanırım iz,
oysa en çabuk silinen şey, sevgimiz, sevgimiz.

ne kadar çok seviyoruz, ateş düşer her yana,

yazılanı okuyamadın, sevdiğimi anla,
gönlüm sana esirdir, bildiğimi anla.
dilimde kilit var da susarım bazen,
bakışımda gizlidir, gördüğümü anla.

sözüm yarım kalır, içimde fırtına,

dik durmaktan ,
yalnızlığı sevdik !
yarını düşünürken ,
aşk'tan vazgeçtik...

mustafa alp //

Bir kuşun kanadına taktım hayallerimi,
Gökyüzüne bıraktım düşlerimi,
Her kanat çırpışında özgürleşti,
Hayallerim buldu benliğini ...
Kimi kör bir sapana kurban etmek istedi,
Kimi sevdim dedi;

sevdim,
öyle yarım değil,
kaçamak hiç değil.
içimde ne varsa
önüne koydum dünyanın.
kırılacağını bile bile

sevdiysen söyle de gönlün yanmasın,
içinde açan gül erken solmasın.
ömür dediğin de üç günlük rüya,
gidenin ardından keşke kalmasın.

el alem ne derse desin hep boşuna,