Sevda Çabuk Unutuş Derin Şiiri - Mustafa ...

ne kadar çok seviyoruz, içimiz taşar deniz,
bir bakışta kurulur dünya,bir gülüşte olur ikiz,
adını kalbime yazarım, silinmez sanırım iz,
oysa en çabuk silinen şey, sevgimiz, sevgimiz.

ne kadar çok seviyoruz, ateş düşer her yana,
bir sözünle bahar gelir, can verir kuruyan sana,
geceler boyu seni yazar, seni çizer bu kalem bana
sabah olunca unutulur, kalır sadece bir anı yana.

ne kadar çok seviyoruz, göğe çıkar umutlar,
bir dokunuşla çoğalır içimizdeki bütün hayatlar,
adını her hecede taşır dudaklarım, yorgun satırlar,
sonra rüzgar savurur hepsini, kalır kırık hatıralar.

ne çabucak unutuyoruz, dün can dediğim seni,
bugün bir yabancı gibi geçip gidiyorum kendimi,
bir zamanlar biz dediğim o güzelim kelimeni,
şimdi tek başıma anıyorum, eksik kalan yerlerimi.

ne çabucak unutuyoruz, bir yağmur siler gibi,
içimdeki bütün izleri, sanki hiç yokmuş gibi,
bir fincan kahve kalır geriye,telvesi dibe çökmüş gibi,
hatıralar susar artık, kalbim konuşmaz gibi.

ne kadar çok seviyoruz, bir şiir gibi başlar,
her dizesi sana çıkar, her kelimesi seni taşlar,
bir ömür sürer sanırız oysa birkaç mevsim aşklar,
sonbahar gelince solar, dökülür bütün yapraklar.

ne çabucak unutuyoruz, kuruyan çiçek misali,
bir kitabın arasında kalır sevdanın son hali,
ne kokusu kalır ne rengi, ne de o eski hayali,
sadece bir zamanlar deriz, geçer gider bu masalı.

ne kadar çok seviyoruz, yarım kalır cümleler,
bir kal diyemeden gider, içimizdeki tüm heceler,
sen bende eksik kalırsın, ben sende yarım geceler,
işte böyle tükenir aşk, işte böyle biter hevesler.

ne kadar çok seviyoruz, başlarız yeniden yine,
her defasında inanırız kalbimizin sözüne,
ama unutuş gizlidir sevdanın en derin yerine,
ve biz en çok sevdiğimizi unuturuz gün be gün yine.

ne kadar çok seviyoruz.
ve ne çabucak unutuyoruz.