Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

sevgili,

dozunu senin ayarladığın
bir zehirdi bu aşk.
ben şifa niyetine içtim,
sen her yudumuna

her sözün faili meçhul bir cinayeti vardır.
ille de kurşun ile değil,
söyleyerek de öldürür insan.

kurşun teni deler geçer,
söz var,

kendi değerinin farkında değilsin,
ama aslında çok değerlisin.

bunu sana öyle büyük laflarla söylemeyeceğim.
şiir kitaplarından çıkmış cümlelerle de değil.
sadece içimden geldiği gibi söyleyeceğim.

sen şunu anlamadın
farklıydın.
herkes gibi değildin işte,
aynı cümleleri kurup
aynı duvarlara çarpmıyordun.
senin susuşun bile başkaydı,

şimdi kiminlesin,
hangi geceleri sabah etmişsin bilmiyorum.
benimle iki kelimeyi zor bulan sesin,
kimlere saatlerce cümle olmuş,
hangi gülüşlere bedava dağıtmış içini?

uzaktan aşk-ı sadece hissedersiniz ; esas olan yaşamak için bir fırsat vermektir...

mustafa alp //

bizim hayatımızda mutluluk
hiç olmadı.

anlatmayın artık,
başkalarının boğazından süzülen
o parlak palavraları.

sana olan sevgimi kaybedersem
bir ömrün kapısını içeriden kilitlemiş olurum sevgilim
çünkü insan bazen nefes alır da yaşamaz,
kalbi atar da bir yere varamaz.
ben seni sevdikten sonra anladım.
bir insanın kaderi,

takdir-i ezel’e teslimiz
kader çoktan kazınmış alnımıza.
kaçamayız yazıdan,
ama beklemeyi de bilmeyiz.

gayrete aşığız

Asla gerçekleşmeyecek
Bir sevdaya inat
Seni rüyalarıma dahil ettiğim
Geceleri seviyorum...