Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

ki insan
bildikleri sessiz bir dilde birbirine teşekkür ederken
yürekte kabullenilmeyen duygular
ve sevdikten sonra kalan yalnızlık arasında yaşar

insan bazen uyanır sabahın köründe

kendimi düşünmeye durduğumda fark ettim,
en arkada kalmışım meğer
ne yüksek sesim duyulmuş
ne de adım bir ihtimalin içine yazılmış.
geç kalmak değil yalnız acıtan,
belki de hiç çağrılmamış olmak

bir koşu bitirmedim bugün,
ne bir alkış vardı ardımda
ne de bir varış çizgisi.
ama içimde,
sessiz ve derin bir yerde
bir şey değişti.

ne kadar çok seviyoruz, içimiz taşar deniz,
bir bakışta kurulur dünya,bir gülüşte olur ikiz,
adını kalbime yazarım, silinmez sanırım iz,
oysa en çabuk silinen şey, sevgimiz, sevgimiz.

ne kadar çok seviyoruz, ateş düşer her yana,

yazılanı okuyamadın, sevdiğimi anla,
gönlüm sana esirdir, bildiğimi anla.
dilimde kilit var da susarım bazen,
bakışımda gizlidir, gördüğümü anla.

sözüm yarım kalır, içimde fırtına,

dik durmaktan ,
yalnızlığı sevdik !
yarını düşünürken ,
aşk'tan vazgeçtik...

mustafa alp //

Bir kuşun kanadına taktım hayallerimi,
Gökyüzüne bıraktım düşlerimi,
Her kanat çırpışında özgürleşti,
Hayallerim buldu benliğini ...
Kimi kör bir sapana kurban etmek istedi,
Kimi sevdim dedi;

sevdim,
öyle yarım değil,
kaçamak hiç değil.
içimde ne varsa
önüne koydum dünyanın.
kırılacağını bile bile

1. hatırlamak
seven unutmuyor.
ilk bakışın hala gözlerimde,
rüzgarla gelen bir koku gibi,
ve kalbim, her hatıranda çırpınıyor.
gülüşün bir bahar sabahı,

severken, sevelim, vakit durmaz, su gider,
gün gelir bu bedenden son nefes de göç eder.
ne taht kalır sultana ne gül bahçeye yeter,
bir sevgiyle anılan ömür ebedi değer.

dün dediğin bir serap, bugün eldeki hazine,