Rüyayı Anlat Şiiri - Mustafa Alp

sabah uyandığında
rüyalarını anlat bana,
ama mahalleye dağıtılan
ucuz mutluluklardan değil
sadece senle benle olanı anlat.

gece adımı ağzına aldıysa,
bir yıldız düşüp de
saçlarının ucunda kaldıysa,
bir sokak lambası
ikimizi aynı gölgeye sığdırdıysa,
anlat.

kelebeğin ömrü kadardır
yaşadıklarım.
bir çiçeğe konacak kadar sevinç,
bir avuç yağmura yetecek kadar hüzün.
ömrüm uzun değildi belki,
ama sana değen tarafı
bütün takvimlerden ağırdı.

millet yıllarını saklar
nüfus kağıtlarında,
ben senin sustuğun akşamları
kaburgalarımın altında sakladım.
millet servet diye
kasalara kilit vurur.
ben bir gülüşünü koydum içime
ne hırsız çalabildi,
ne zaman eskitebildi.

hadi susma, gördüklerini anlat,
sadece yüzündeki tebessümü,
sadece gözlerinde kalan
o ince sabahı,
senle benle olanı anlat.

rüyanda elimi tuttuysan
saklama benden.
bu dünyada herkes
gerçeği bohçalayıp satarken,
sen bir avuç düşü
gizleme cebinde.

bir sokakta yürüdüysek,
hangi sokaktı söyle,
belki ben yıllardır
o sokağın başında
kendi gölgeme selam veriyorumdur.

belki bir deniz vardı,
dalgası içimize vuran.
belki bir vapur geçti,
biz kıyıda kaldık.
hayat da budur işte
kimi biner gider,
kimi el sallar,
kimi de el salladığını sanır,
meğer kendi yalnızlığına
mendil sallıyordur.

nefesim ömrüm kadardır,
ömrüm de sana kadar.
benden sonra ne kalır?
biraz kül,
birkaç kırık mısra,
bir de adını duyunca
susmayı öğrenmiş bir kalp.

sevmek,
herkesin diline düşen
o yıpranmış kelime değil,
bir mezar sessizliğinde bile
adını içinden çağırabilmektir.

ama dünya,
sevmeyi bile pazara çıkarmış,
etiketi parlak,
içi çürük.
herkes kalbini vitrine koymuş,
fiyatını sorana
kader demiş.

bana rüyanı anlat,
ama süsleme.
şairin de yalancısı çoktur,
derdini bile kafiye diye satar.
ben çıplak gerçeği isterim

rüyanda vardım mı?
adımı duydun mu
uykunun en derin yerinde?

suyduysan,
bu dünya henüz
tamamen rezil olmamış demektir.
duymadıysan,
kaderin ayıbıdır.
çünkü insanın kalbi
en çok sevdiğini çağırırken
bazen kendi sesini bile
duyamaz.

hadi anlat
sadece senle benle olanı.
bir rüya kadar kısa,
bir mezar taşı kadar kesin olsun.

yüzünde tebessüm varsa
ben hala yaşıyorum demektir,
yoksa,
bu dünya zaten
biraz fazla kalabalık bir mezarlıktır.

✍️