Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Dünya ne kadar kirli ise,

O kadar temizdir sayfalar.

Yalanı yoktur, yanlışı yoktur…

Giderken hani çok iyi biri olduğumu söylemiştin ya,
Daha iyisini hak ettiğimi,
Ömrümce hep mutluluk dilemiştin hani,
İyiyim aşkım, artık çok daha iyiyim.

Eskisi gibi değilim, kimselere sokulmuyorum bıktırırcasına,

Gece çöktü, bilirim gitme vakti,

Ayrılık, açmış kollarını beni beklemekte,

Yıldızlar bir vedaya daha ev sahipliği yapmakta,

Uzat ellerini kadınım,

Yüreğime tutunacak dalım olsun,

Çekip çıkarsın beni içine düştüğüm girdabın dibinden,

Sen hayatımın en büyük çaresizliğisin,
Adını koyamadığım,
Dermanını bulamadığım,
Gönlümün yarası,
Sevdamın karasısın,
Tedavi olamadığım,

Ömrümce hep geç kaldım ben,
Hayata geç geldim mesela.
İnsanlar en fazla 9 ay 10 günde doğar ya,
Ben iki gün gecikmişim,
Doktorda yok o vakitler,
Ebem nice zahmetle almış dünyaya beni.

Zor olan aşık olmak değildi ki.
Aşkı bulmaktı.
Gözlerinde cenneti,
Kokusunda amberi,
Yüzünde gülleri bulmaktı.
Zor olan acı çekmek,

Sana karşı susmak, dilimi bağlamak kolay,
Mühürlerim dudaklarımı sesim çıkmaz,
Otururum bir tenhaya varlığım dahi bilinmez,
Zor olan ise hep adını haykıran kalbimin sesi dinmez.

Sana bakmamak, güzelliğini görmemek kolay,

Kal demedim çünkü;
Gidişi zorunluluk değil tercihti.
Yani ben ne yapsam,
Yine de terk edecekti.
Elini kolunu bağlasam,
Durmayıp gidecekti.

Ben seni sende beni sev diye sevmedim ki;
Belki karşılıksız aşkından yanan şu gönlüme,
Yaradan merhamet eder diyerek sevdim.

Ben zulmünü bilmeden sana gelmedim ki,
Belki yarattığı kuluna çektirdiğin acıyı görünce,