Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ben senden vazgeçemiyorum.
İnan bana deniyorum,
Lakin beceremiyorum.
Sensiz nasıl yaşanır,
Ne yapılır bilemiyorum.
Bu yüzden de senden gidemiyorum.

Gözyaşımı toplasam,
Birikir derya olurdu.
Sen dışında duama ne katsam,
Eminim kabul olurdu.
Bu kadar mı olmazı diledim.
Bu kadar mı imkansızı istedim.

Suratı sirke satarken,
Limon kokardı elleri.
Yanağında güller açarken.
Misk kokardı bedeni,
Toprağına düşsem,
Boy verirdim.

Bıçak sırtındayım liselim.
Tam sınırda,
Sen ve sensizliğin ortasındayım.
Sana gelsem yüzüm gülecek,
Gönlüm bayram edecek.
Ama ya git dersen,

Madem ki gelecektin,
Gün geceye dönmeden,
Gönlümün alevi sönmeden geleydin.
Başka gönüllere gitmeden,
Başka güzellere uğramadan geleydin.
Madem ki sevecektin,

Merhaba ile başlayıp,
Elveda diyerek biten nice aşklar varken,
Besmele ile başlayıp,
Amin diyerek süren bir aşktı bizimkisi.
Bir gün ile yetinen binlercesi varken,
Mahşere dek süren bir sözdü bizimkisi.

Mahşerin ortasındayım can…
Her yanım kızıla boyalı.
Sol gözümün gördüğünü,
Sağ gözüm inkar ediyor.
Sol yanımın sorduğunu,
Sağ yanım bilmem diyor.

Sözlerin başka söyler, gözlerin başka,
Ne bitirdin, ne de şans verdin bu aşka,
Giderken tuttun elimden,
Dönerken ittirdin kendinden,
Ne kendin sevdin, ne sevmeme izin verdin,
Ne beni terk ettin, ne de bir adım bana geldin...

Bu kalbin çalanı sen,
Çaldıranı ben oldum,
Bu hasretin sebebi sen,
Çekeni ise ben oldum.
Kaçan hep sendin sevgili,
Yakalanan ise ben oldum,

Nedir sürekli bana seni düşündüren.
Kimdir bu aşkı hep aklıma düşüren.
Anla artık sevgili,
Yoruldum maziyi anmaktan,
Yoruldum her gün,
Aynı sabaha uyanmaktan.