Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

bana yaşımı sorma
takvimler büyüttü beni,
ama kalbim,
senin adını duyduğu yerde
hep dizleri yaralı
bir çocuğa döndü.

anlaşılmayacağını bilerek konuştum hep,
tesirsiz kalan sözleri
ruhumun cebine sakladım
kimseye değmeyen cümlelerim vardı,
ama bana ağırdı

ilk anne dediğin gün gibi ,
seni seviyorum.
kalbime mühürlü ,sözüme sadık
aşık ,
sevecen ,
ve !!! çokça Sen...

28 Mart
diyorlar ki bugün
dünya bir şeyleri çubuğa takma günü
ben de dedim ki
iyi gün seçmişler be agop
zaten yıllardır

Bölüm 1– gün doğarken

güneş yavaşça doğar, ufuk kızıl bir şal gibi,
sokaklar hala uykuda, taşlar serin, çiğli.
rüzgar ağaçların dallarında şarkılar fısıldar,
ve yapraklar titrer, toprağa düşen sırlarını anlatır.

cumartesi çöktü akşamın üstüne,
sokaklar sustu, kalbim konuştu yine.
bir çay demledim yalnızlığıma,
şeker yetmedi, dert tat verdi içine.

gidenin ardından bakakaldım,

“”ÇUVALDIZ””

biri çıkıp yalanmış desin
ve sana oynadığım oyundu
başında uçuşan yıldızlar
başımı döndürdü

cüzdanım kaldı resmin içinde,
bir eski montun cebinde değil ha,
bayağı senin fotoğrafın durur ya orda,
onun arkasında kaldı işte, saklı saklı.

ne zaman açsam bakmaya,

bazen hayat,
öyle bir yoklar ki seni
kapıyı çalmadan girer içeri,
üstüne basa basa yürür hatıralarının.
sen ben iyiyim dersin,
o inadına dağıtır insanı.

gücümün yetmediği yerler var benim,
öyle dağ gibi görünen değil,
insanın içine çöken
sessiz yıkımlar gibi.

bir cümleyi tamamlayamamak mesela,