Okul Susarsa Şiiri - Mustafa Alp

okul güvenli değilse
hangi kapıya vuracaksın sabahı
hangi sokak çocukların kahkahasını taşıyacak
hangi rüzgar defter kokusu getirecek yüzüne

çünkü okul dediğin
sadece dört duvar değil
bir çocuğun yarınla kurduğu en temiz cümledir
bir annenin içini ferahlatan en sade duadır
bir babanın omzundan biraz yük alan umuttur

şimdi sor bana
eğer o kapılar korku kokuyorsa
hangi şiir teselli eder bu memleketi

tahtaya yazılan harfler
artık ürkek mi bakıyor birbirine
tebeşir tozu
neden bu kadar ağır iner oldu kalplere
neden bir zil sesi
bir kuş kanadı gibi değil de
yüreğe düşen bir taş gibi yankılanıyor

oysa biz
okulu bilirdik
bir sıranın kenarında büyüyen dostlukları
paylaşılan simitleri
gizli gizli saklanan ilk hayalleri

bir öğretmenin bakışı vardı
sustuğunda bile anlatan
bir çocuğun defteri vardı
daha yazılmamış umutlarla dolu

şimdi ne oldu
hangi karanlık çöktü bu aydınlığın üstüne
hangi korku susturdu
çocukların en gür kahkahasını

çünkü çocuk dediğin
dünyanın en savunmasız şiiridir
ve okul
o şiirin en güvenli kıtası olmalıydı

bak
eğer bir çocuk korkarak giriyorsa sınıfa
o gün dünya biraz eksik dönüyor
güneş biraz daha solgun doğuyor
ve biz
insan olmayı bir yerlerde unutuyoruz

okul güvenli değilse
hiçbir sokak masum değildir artık
hiçbir park çocuk kalamaz
hiçbir yarın tam anlamıyla yarın olmaz

o yüzden
duvarları değil
kalpleri sağlam tutmak gerekir
kapıları değil
vicdanları kilitlemek gerekir kötülüğe

çünkü bir çocuğu korumak
sadece onu değil
yarını da korumaktır

ve inan
bir gün bu dünya
çocukların korkmadan güldüğü bir yer olacaksa
o gün
okullar yeniden şiir yazacak

ve biz
en baştan
insan olmayı öğreneceğiz.