Ol Şiiri - Mustafa Alp

gördüğüm rüyada olmasan bile,
uyandığım vakit yanı başımda ol.
gecenin koynunda kaybolsa gölgen,
sabahın ilk ışığında nefesim kadar yakın ol.

ne servet dilerim, ne de ömrü uzatan bir saltanat.
insan dediğin, avuçlarında kum taşıyan bir yolcudur,
ne kadar sıksa da parmaklarını,
hepsi rüzgara karışır.
sen, benden eksilmeyen tek hakikat ol.

nice yüzler geçti ömrümün kıyısından.
kimi gülüşünü maske yaptı,
kimi duasını çıkarına sattı.
ben, insanı sözünden değil,
yarayı taşıyışından tanıdım.
sen öyle gel ki,
sustuğunda bile içime huzur insin.

aşkı bir gül sandım evvelce,
meğer dikeniymiş sabrın.
vuslatı bir kapı sandım,
meğer uzun bir yolun son nefesiymiş.
beklemekten yorulmam,
yeter ki beklediğim, beklemeye değsin.

ey gönül.
bir gün adımızı yağmur silecek taşlardan.
sesimizi rüzgar, hatıramızı zaman alacak.
ne makam kalacak geriye,
ne alkış, ne de övülen sözler.
bir insanın kalbinde bıraktığımız iyilik,
toprağın bile örtemeyeceği tek iz olacak.

ben ne kadehlere sığındım,
ne alkışların sarhoşluğuna.
içtiğim, yalnız zamanın burukluğuydu.
her yudumda biraz daha eksildim,
her duamda biraz daha seni çoğalttım.
kalbim yorulursa omzum,
sessizliğim ağırlaşırsa sesim ol.

eğer yollar bizi ayrı düşürürse,
gökyüzüne bak.
aynı yıldızlar eskitecek gecemizi.
aynı sabah dokunacak yüzümüze.
mesafeler yalnız bedenleredir,
seven gönüllerin arası ölçülmez.

gördüğüm rüyada olmasan bile,
uyandığım vakit yanı başımda ol.
olamıyorsan bir tebessümde saklan,
bir duada ismim ol,
bir secdede gözyaşım ol,
bir suskunlukta kalbimin sesi ol.

çünkü insan,
sevdiğini kaybettiği gün eksilmez yalnız.
onu unuttuğu gün tükenir.
ben seni ne unutmaya niyetliyim,
ne de sensiz yaşamaya alışmaya.
varsın ömür geçsin.
yeter ki son nefesimde,
iyi ki sevdim.
diyebileceğim tek hakikat sen ol.

✍️