O Belki Var Ya Şiiri - Mustafa Alp

aşk her zaman karşılık bulmaz dedin ya
doğru dedin be agop
hem de öyle doğru ki
bazı doğrular insanın ağzında pas bırakır
söylesen acı
susup içine atsan daha beter

aşk dediğin
öyle filmlerdeki gibi
herkesin birbirine yetiştiği bir son değil
çoğu zaman
birinin beklediği yerde
ötekinin hiç gelmemesidir

sen mesela
bir akşamüstüne fazla anlam yüklemişsindir
o ise
sadece vakit öldürmüştür
sen biz demişsindir içinden
o çoktan ben diye çekip gitmiştir

işte böyle başlar
insanın içinde sessiz bir çürüme

aşk her zaman kalıcı da değildir
bazısı bir sigara gibidir
yakarsın
içine çekersin
sonra külünü silkersin hayata
ama izi kalır parmaklarında
kokusu siner üstüne
ne kadar yıkasan da çıkmaz

bazısıysa
bir yara gibi
kabuk tutar
iyileşti sanırsın
tam güldüğün yerde kanar yine

ben sana şunu söyleyeyim mi
aşk dediğin şey
çoğu zaman iki kişilik değildir zaten
biri sever
öteki alışır
biri büyütür içinde
öteki farkına bile varmaz

ve en acısı
insan en çok da
karşılık bulmayan yerde
büyütür sevgisini

çünkü umut
en inatçı yanımızdır bizim
olmayanı var sayar
gitmiş olana kapı aralık bırakır
ve hep der ki
belki

o belki var ya
insanı en çok o tüketir işte

ama yine de
ne olursa olsun
aşkı kötüleme derim ben

çünkü
karşılık bulmasa da
kalıcı olmasa da
insanı insan yapan birkaç şeyden biridir

birini içten sevmek
hiçbir şeye değmese bile
kendine değer katar insanın

yani bak
aşk bazen kalmaz
ama insanın içinde
adam gibi bir iz bırakır

ve o iz
her şeye rağmen
iyi ki dersin...