Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

sen gittin ya.
öyle kapıyı çekip çıkmak gibi değil bu,
bir evin içindeki sesi de alıp gitmek gibi.
duvarlar hala yerinde
ama içimde yankı yok artık.

sen gittin ya
bir şehrin bütün ışıkları aynı anda söndü sanki
ne kaldı geriye
birkaç solgun hatıra
bir de adını anmaya korkan dudaklarım

sen benim somurtkanlığıma bakma,
o benim eski alışkanlığım.
çocukluğumdan kalma,
biraz eksik sarılmalardan,
biraz yarım kalmış gel'lerden.

bir insanı sevmek
ne demek biliyor musun?
kalbin, dünyayı yeniden boyaması demek
bir yüz'le birlikte bütün
sertliklerin yumuşaması,
kırgınlığın susması,

ben cahilin önde gideniyim !
mükemmel birisi de değilim.
sıradan bir ilişki de aramıyorum.
bir günlük heveste olmak istemem.
vitrini güzel içi boş olana da bakmıyorum.
ben sadece sözüne sadık kalanı isterim.

sakın bana hakkını helal et deme.
bu söz dudaklarından dökülünce
içimde bir şey çatlıyor,
cam gibi,
ses vermeden ama paramparça.

güneş yüzüne dokunduğu zaman ,
aynada ki güler yüzün ne şanslı derim.
birde güller duysa sesini
tutup koklamak için dikenlerini senin için dökerdi ...

Mustafa Alp

şiirimi uzun diye okumaktan kaçınanlar
kelimelerin yükünden korkanlara inat.
bahaneyi bir fotoğrafa yükleyen,
manayı satırlarda değil de gölgede arayanlara inat.
ben şimdi sizlere
ucu göğe değen bir şiir yazacağım.

herkes gibi değildim ben be sevgilim.
mahalle arasında büyüyen o uslu adamlardan olmadım hiç.
bir çay bardağının buğusunda bile
kendine mezar hazırlayan adamlardandım ben.
öyle herkes gibi seviyorum deyip
göğe kalp çizenlerden değil.

desem ki sana
rüzgarın omzuna yaslanmış bir akşamda
deniz kokusu gibi geldin aklıma.

desem ki
bu şehir gürültüsünü bırakıp