Beni ömründe istiyorsan eğer,
Yerimi sen vereceksin yar bana.
Ben kapında bekleyip de yıllarca,
Hasret yükü sereceğim mi sana?
Sevda dediğin gönülden doğarsa,
Dün ne düşündüysem
bugün de oradayım
zaman aksa da içimden
yerim değişmedi benim.
Sabır koydum kalbime,
Biz Ergenekon Destanı’nda demir dağı eritip yol açanlardık.
Körüğe odun taşıyan, kömür basan, ateşi harlayan bizdik.
Önce bir kıvılcım, sonra bir yarık, sonra bir çıkış…
O dağ delindi, o yol açıldı — çünkü biz vazgeçmedik.
Biz Ertuğrul Gazi’nin otağında nöbet tutan,
Osman Gazi’nin sancağı altında yürüyenlerdik.
Bir yanda politika sahnesinde sertleşen söylemler, diğer yanda ekonominin daralan nefesi Savaşların gölgesi sadece cephelerde değil, sofralarımızda da hissediliyor. Çünkü artık hiçbir kriz, sadece yaşandığı coğrafyayla sınırlı kalmıyor; dalga dalga yayılıyor, en sade hayatlara bile dokunuyor.
Dünya siyaseti, çoğu zaman çözüm üretmekten çok güç mücadelesine dönüşmüş durumda. Liderler konuşuyor, tartışmalar büyüyor, ama halkın gündemi oldukça net geçim derdi. Ekonomide yaşanan dalgalanmalar, özellikle sabit gelirli vatandaşları derinden etkiliyor. En çok da emeklileri ve asgari ücretle Yıllarca çalışmış çalışmaya devam etmiş, üretmiş, ülkesine katkı sunmuş sunmaya devam eden insanlar bugün en temel ihtiyaçlarını hesaplamak zorunda kalıyorsa, burada sadece ekonomik değil, aynı zamanda vicdani bir sorun vardır. Emeklilik, bir dinlenme dönemi olmalıydı; oysa bugün birçok emekli için hayatta kalma mücadelesine dönüşmüş durumda.
Savaşlar ise bu tablonun en ağır yüklerinden biri. Enerji fiyatlarından gıda maliyetlerine kadar uzanan zincirde, en zayıf halkalar yine dar gelirli kesimler oluyor. Uzak bir coğrafyada patlayan bir kriz, burada pazardaki fiyat etiketine yansıyor. Bu da gösteriyor ki artık dünya, birbirine her zamankinden daha bağlı ve kırılgan.
İnsanın kalbinde taşıdığı en kıymetli yüklerden biri iyiliktir. Gürültünün, çıkar hesaplarının ve bencilliğin giderek arttığı bir dünyada kalbinde iyilik taşıyan, masumiyetini koruyan insanların varlığı umut vericidir. Onlar, sessizce güzellik üreten, karşılık beklemeden veren, incitmeden yaşamayı tercih eden insanlardır.
Bugün belki de en çok ihtiyaç duyduğumuz şey; bu insanların çoğalması, korunması ve desteklenmesidir. Çünkü iyilik, sadece bireysel bir erdem değil; toplumu ayakta tutan görünmez bir harçtır. Masumiyet ise insanın özüne sadık kalabilmesinin en saf halidir.
Bu yüzden kalbinde iyilik taşıyan tüm masum insanların selameti ve afiyeti için dua ediyoruz. Onların dış dünyada huzur bulmasını, iç dünyalarında sükunetle yaşayabilmelerini diliyoruz.
Dünyanın kanunu
Hak değil, kuvvettir çoğu zaman boyun eğdiren adalet, uzak bir yıldız.
İnsan,zifiri karanlıkta el yordamıyla yürürken
en çok yaradanın gölgesine sığınır.
Ve ben bu dünya da gördüm ki:
İzmir gibi sev beni sevgilim…
Bir sabah vakti Kordon’da esen
ılık imbat rüzgârı gibi sev.
Sessiz ama derinden,
yorgun ama umutlu sev.
Kolaydır aslında
birini kırıp
sessizce hayatımızdan çıkarmak
bir kapıyı kapatmak kadar kolay
bir ismi silmek kadar hızlı
Sanata ve sanatçıya değer veririm. Kimliğe değil, hisse bakarım. Irk, dil, din, mezhep benim için ölçü değildir. Bir eser bana dokunuyorsa, gerisi benim gözümde yok hükmündedir.
Kim ne düşünür, ne söyler umurumda değil. Benim terazim nettir: içimde karşılığı var mı, yok mu? Varsa tamamdır, yoksa çöptür.
Ben böyleyim. Eğilip bükülmem.
Ben mutlu muyum? Sevenlerim mutlu mu?
Cevap buysa, gerisi teferruattır .
Çıkarsız, riyasız, sınır tanımayan dostluklar dileğiyle…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!