Muhsin Yener Şiirleri - Şair Muhsin Yener

Bazı insanlar vardır; aradan yıllar geçse de bir evin avlusunda, eski bir kapının önünde, çocuk seslerinin arasında yaşamaya devam eder. Çocukluğumun avlusunda kalan en güzel hatıralardan biri…
İnsan büyüdükçe anlıyor çocukluk aslında bir mekan değil, insan biriktirme meselesidir. Aynı sofrada oturulan akşamlar, bir gülüşün verdiği huzur, küçük bir sözün kalpte bıraktığı sıcaklık yıllara rağmen silinmiyor. Çünkü bazı insanlar, hayatın en saf dönemine dokunuyor.
Bugün geriye dönüp baktığımda, çocukluğumun tozlu yollarında kalan birçok şey unutulmuş olabilir. Oyuncaklar kaybolmuş, evler değişmiş, zaman herkesi başka yerlere savurmuş olabilir. Ama bazı isimler hafızada değil, insanın içinde yaşamaya devam eder.
Geçmişe dönüp baktığımda yüzümde tebessüm bırakan, çocukluğumun avlusunda hâlâ sesi yankılanan güzel hatıralardan biri olarak kalacaktır.

Çok insan tanıdım,
"Açık sözlüyüm" dedi.
Kimi gerçekten doğruyu söyledi,
kimi sadece konuştu.

Söz vardı,

Derinliğimi anlamak isteyen
önce kendi içine inmeli,
sığ sulardan değil
karanlık kuyulardan geçmeli.

Çünkü ben,

Bazen bir insanı değil,
bir zamanın içindeki kendimizi kaybederiz.

Bir omuza son kez baş koyduğumuzu
bir dostun gözlerine son kez baktığımızı
bir kapının ardından ayrılığın geçtiğini

Kendimiz için biriktirdiklerimiz
zamanın avucundan düşen kum gibi
tutmak istedikçe kayar,
kaldıramadığımız bir boşluk bırakır içimizde.

Bir gün gelir,

Daldım gittim ustam
Gecenin o parlament maviliğine,
Sessizliğin omzuna yasladım başımı.

İçimde bir hüzün vardı,
Azıcık da tebessüm

Türkiye’de siyaset artık fikir ve hizmet yarışı olmaktan çıktı
Kim daha çok adamını işe sokacak yarışına döndü.

Parti yöneticisi olmak
Partili delege olmak
Eskiden sorumluluktu.

Dilimden düşürmediğim bir dua var
gecenin en sessiz yerinde
ellerimi göğe açtıran

“Allah’ım,
karşıma hep namuslu,

Dirlik bir sofrada başlar,
Bir annenin duasında,
Bir babanın susup da
Evladına baktığı anda…

Birlik dediğin,

Diyor ki;
Eğer beni hayatında istiyorsan, yerimi sen açacaksın. Ben bir ömür kapında bekleyip gönlüne sığabilmek için kendimi tüketmeyeceğim.

Sevda dediğin dilencilik değildir, insan değerini avuç açarak aramaz. Bir kalpte yerim varsa otururum, yoksa eşiğinde gölge olmam.

Ben kimsenin yedekte tuttuğu umut değilim, canı sıkılınca hatırlanan bir isim de. Ya baş tacı eder yaşatırsın, ya da yol verirsin giderim.