Oysa hayat Şiiri - Muhsin Yener

Bir koşuşturmanın tam ortasında
ceplerine dakikaları doldurup
ömür taşıyorsun fark etmeden.

Sabah aceleyle çıkılmış kapılar,
yarım bırakılmış çaylar,
göz göze gelmeden geçen insanlar…
hepsi biraz senden eksiltiyor dünyayı.

Oysa hayat,
bir çocuğun sokakta unuttuğu kahkaha kadar güzel,
bir kadının saçlarına düşen akşam kadar inceydi.

Sen yetişmeye çalışırken bir yerlere
gökyüzü sessizce değiştiriyor rengini,
ağaçlar usulca yaş alıyor,

annenin sesi eskiyor telefonda.
Ve insan
en çok neyi kaybettiğini
geceleri anlıyor.

Bir kuş geçiyor içinden şehrin,
sen duymuyorsun.
Birisi seni seviyor belki,
sen bakmıyorsun.

Çünkü hayat dediğin şey
varılacak bir yer değil sevgilim,
arada unuttuğun güzelliklerin toplamıdır biraz da.