Muhsin Yener Şiirleri - Şair Muhsin Yener

Toplum olarak unuttuk geçmişimizi
sağa sola savruluyoruz
nereye gittiğimizi bilmeden

Bir hortumun içine düşmüş gibi
tutunacak dal arıyoruz

Yaz Ortasında Seni Sevmek

Ve seni sevmek…
Yaz ortasında, keskin güneşin altında,
Bir yudum buz gibi kiraz şurubu gibi;
Ansızın düşen kırmızı bir serinliktir.

Bu dünya altı kez battı, altı kez çıktı su yüzüne,
Her devrin alnında bir tufan, bir kıyamet mührü yine.

Yedinci batış ne vakit, ne zaman doğar o sır,
Ben bilmem; perde ardında saklıdır o büyük emir.

Kızım Hasret’e
Yirmi bir yıl önceydi,
Evimizin içine doğan bir güneş gibi geldin.
Annenin kucağından
Titreyen ellerime bırakıldın.
Korkuyordum…

Koltuk mu, Karakter mi?

Bazı insanlar makama gelince büyüdüğünü zanneder.

Oysa büyüyen kendileri değil, oturdukları koltuktur.

Yürek dinlemez ki
hiçbir kuralı, hiçbir yasayı, hiçbir engeli.

sevesi varsa sever, gidesi varsa gider.

Ama benim aklımı kurcalayan başka bir şey var

Kuran der ki
Bir masum düşerse toprağa,
yalnız bir beden değildir gömülen;
insanın içindeki merhamettir biraz da…
Ve dünya, bir çocuğun susan gözleri kadar
karanlığa bürünür o vakit.

Kuşlar gökyüzünde süzülürken hiçbir sınır tanımaz.
Ne pasaport sorulur onlara ne de vize Bir ülkeden diğerine geçerken ne tel örgülere takılırlar ne de insanın çizdiği haritalara. Onların özgürlüğü doğanın en saf, en yalın gerçeğidir.

Müzik de tıpkı kuşlar gibi Bir notanın dili yoktur ama herkes onu anlar. Bir melodi çaldığında, hangi milletten olursak olalım, kalbimiz aynı ritimde atar.

Sözler farklı olabilir ama hisler ortaktır. Acı, sevinç, özlem, umut

Toprağın koynundan başını kaldırdı
bir lale
Sanki secdeden kalkar gibi ağır ağır…
Rengi ateşten, kalbi sırdan
Dedi ki: “Ben topraktan geldim, yine O’na varırım.”

Makam Hırsı

Makam...
Bir emanetken,
onu ömür sananların
içine usulca yerleşir