Muhsin Yener Şiirleri - Şair Muhsin Yener

Bir insanı tanımak için sorular yetmez bazen, anlattıkları da.

Çünkü herkes kelimelerle kendine bir yüz çizer.

Ama ne zaman aynı sofraya oturursun, ne zaman ekmeğini bölüşürsün biriyle, işte o zaman başlar gerçek hikaye.

Dağın zirvesinde kurulan bir yuvayı herkes anlayamaz. Çünkü orası sadece taşın, rüzgârın ve sessizliğin değil; aynı zamanda inancın, cesaretin ve adanmışlığın mekanıdır. Kartallarla dost olmak, bulutlarla konuşmak bir hayal değil, bir yaşam biçimidir mavi bereli için. O yüksekliklerde insan, sadece doğayla değil, kendi yüreğiyle de baş başa kalır.
Mavi bereli olmak, dışarıdan bakıldığında bir üniforma gibi görünse de aslında bir ruh halidir. Fedakarlığın, disiplinin ve vatan sevgisinin en saf halidir. Herkesin uykuda olduğu saatlerde gözünü kırpmadan nöbet tutmak, sadece bir görev değil; bir milletin huzuruna sessizce sahip çıkmaktır.
Bir elinde silah, diğer elinde yüreğiyle durur o. Çünkü bilir ki asıl güç, taşıdığı silahta değil, kalbinde taşıdığı vatan sevgisindedir. Gün gelir, bu sevda uğruna en ağır bedeli ödemekten çekinmez. Ya vurur ya vurulur.
Ama asla geri adım atmaz.
Ve bu toprakların değişmeyen gerçeğidir: Bir mavi bereli şehit düşerse, onun yerini dolduracak binlercesi doğar. Çünkü bu sevda, bir kişiye sığmayacak kadar büyüktür. Bayrak dalgalandıkça, bu ruh yaşamaya devam eder.
Bu yüzden mavi bereli olmak kolay değildir. Ama bir o kadar da onurludur. Çünkü onların hikayesi, sadece bir askerlik hikayesi değil; bir milletin dimdik ayakta kalma hikayesidir.

Yürek dinlemez ki
hiçbir kuralı, hiçbir yasayı, hiçbir engeli.

sevesi varsa sever, gidesi varsa gider.

Ama benim aklımı kurcalayan başka bir şey var

Kuran der ki
Bir masum düşerse toprağa,
yalnız bir beden değildir gömülen;
insanın içindeki merhamettir biraz da…
Ve dünya, bir çocuğun susan gözleri kadar
karanlığa bürünür o vakit.

Kuşlar gökyüzünde süzülürken hiçbir sınır tanımaz.
Ne pasaport sorulur onlara ne de vize Bir ülkeden diğerine geçerken ne tel örgülere takılırlar ne de insanın çizdiği haritalara. Onların özgürlüğü doğanın en saf, en yalın gerçeğidir.

Müzik de tıpkı kuşlar gibi Bir notanın dili yoktur ama herkes onu anlar. Bir melodi çaldığında, hangi milletten olursak olalım, kalbimiz aynı ritimde atar.

Sözler farklı olabilir ama hisler ortaktır. Acı, sevinç, özlem, umut

Toprağın koynundan başını kaldırdı
bir lale
Sanki secdeden kalkar gibi ağır ağır…
Rengi ateşten, kalbi sırdan
Dedi ki: “Ben topraktan geldim, yine O’na varırım.”

(Yazılarımı arşivde kalmasın diye paylaşıyorum) Yazdıklarım okunsa da olur okunmasa da ) faydalı bir bilgi içermez içinde (Rant yok) (Hizmet var) hizmette karın doyurmaz )

İnsanlar sadece ekonomiyle oy vermez. Kimliğine, inancına, yaşam tarzına saygı görüp görmediğine bakar. Sol, yıllarca ekonomiyi anlatmak yerine milletin değerleriyle kavga ediyor görüntüsü verdi.
Sağ ise “nasıl yaşarsan yaşa” dedi.
Sonuç belli oldu.
Bugün hala anlamak istemeyenler var:

Bugün içimden geçen en sade ama en güçlü duyguyla başlamak istiyorum Ben tüm dostlarımı seviyorum. Her birinizi muhabbetle selamlıyorum. İyi ki varsınız, iyi ki hayatımda yer edindiniz, iyi ki dostumsunuz.
İnsan, hayat yolculuğunda pek çok şey biriktirir; kimi zaman acılar, kimi zaman hatıralar Ama en kıymetlisi dostlardır. Çünkü dostluk, zor zamanlarda omuz veren, iyi günlerde çoğalan, insanı insan yapan en güzel bağdır. İşte bu yüzden dostluk benim için sadece bir kelime değil, bir yaşam biçimidir. Benim hayata bakışım çok nettir İnsanlar arasında dil, din, ırk ayrımı yapılmadan yaşanmalı bu dünya. Çünkü bizi ayıran farklılıklar değil, birleştiren değerlerdir aslında. Aynı gökyüzünün altında nefes alıyorsak, aynı umutları kurabiliyorsak, o zaman birbirimize yabancı değiliz.
Kültüre, sanata ve edebiyata verilen değer ise bu birlikteliğin en güçlü köprüsüdür. Bir şiir, hiç tanımadığınız bir insanın kalbine dokunabilir. Bir yazı, farklı dünyaları birbirine yaklaştırabilir. Sanat, insanın içindeki iyiliği ortaya çıkaran en saf aynadır. Bu yüzden herkesin bu değerlere sahip çıkmasını, desteklemesini yürekten istiyorum.
Benim amacım da, idealim de tam olarak budur: Daha çok anlayan, daha çok hisseden, daha çok paylaşan bir insanlık. Dostluğun çoğaldığı, farklılıkların zenginlik sayıldığı, sanatın ve edebiyatın hayatın merkezinde olduğu bir dünya.
Belki küçük bir cümleyle başlıyor her şey: “İyi ki varsınız.”

İKİ KELİME
Bambaşka bir insan oluverirdim
Seninle buluştuğum anlarda.
Bir başka bakmak isterdim gözlerine,
Ellerini bir başka sıkmak gelirdi içimden.

Özledim seni.
Birlikte olamasak bile,
bir yerlerde nefes aldığını bilmek
kış gecesinde soba sıcaklığı gibi
ısıttı içimi yıllarca.