Muhsin Yener Şiirleri - Şair Muhsin Yener

Güldün mü
bir bahar dokunur yüzüne,
usulca açar güller
sen fark etmeden.

Bir gülüşünle

Hayatın karmaşası içinde insan, en çok da kendi iç sesini kaybetmeye başlıyor. Gündelik telaşlar, bitmek bilmeyen kaygılar ve çoğu zaman anlamını yitirmiş tartışmalar arasında kalbimiz ağırlaşıyor. Oysa belki de en çok ihtiyacımız olan şey, bu yükleri biraz olsun
hafifletmek

Üzülmemek değil, üzüntünün içinde kaybolmamayı öğrenmek.
Nefret, insanın içine sinsice yerleşen ve zamanla tüm güzellikleri gölgeleyen bir duygudur. Bir kez kök saldı mı, sadece karşımızdakini değil, bizi de tüketir. Bu yüzden kalbimize neyi davet ettiğimiz önemlidir. Nefret yerine sevgiyi, öfke yerine anlayışı koyabildiğimiz ölçüde insan kalabiliriz.

Günahım da benimdir,
sevabım da…
Ne alkış beklerim kullardan
ne de af dilerim onların dan.

Ben ki geceleri kendi içimde

Günaydın canım
Buralar bulutlu bugün,
yağmur ince ince düşüyor şehre,
sessizliğin üzerine serilmiş bir tül gibi.

Gökyüzü konuşmuyor,

Günaydın canım, buralar bulutlu, yağmur çiseliyor,
Gökyüzü suskun bugün, içim biraz seni özlüyor.

Buralarda sabah, gri bulutların altında uyanıyor.
Yağmur ince ince çiseliyor ne tam ıslatıyor ne de tamamen vazgeçiyor gökyüzünden.
İnsan böyle havalarda ister istemez içine dönüyor. Düşünceler biraz daha ağır, duygular biraz daha belirgin oluyor.

Hacı Ahmet Yesevi

Bir er vardı,
adı Ahmet Yesevi...

Sözü, gönülden gönüle uzanan bir köprü,

HAKİKATE “HAYIR” DİYE DEĞİL,
YALANA “HAYIR” DİYE YAŞAMAK

“Hayır” demek
bazen bir isyandır,
bazen bir yalnızlık

İnanmadığım bir yolda
Kalabalıkların gürültüsüyle yürümek mi?
Adımlarım bana ait değilse
Ne anlamı var varlığımın?
Milyonlar omuz omuza olsa da
Ruhum yalnızsa eğer

Bir avuç topraktın ey insan,
Bir nefeslik saltanatla aldandın.
Oysa gelişin sır içindi;
O’nu bilmek, O’nu bulmak,
Ve O’na varmaktı bütün yolculuk

Hayal et
bütün insanların
aynı gökyüzünü
aynı umutla paylaştığını.

Sınırların değil,