Muhsin Yener Şiirleri - Şair Muhsin Yener

Gerçek dost
sessiz zamanların içinden çıkar
kalabalıklar dağılırken
yanında kalan o tek gölgedir

İyi günde

ÖNCE VATAN
Kimisi partim der, kimisi okulum,
Kimisi mezhebim, kimisi cemaatim…
Çizgiler çizerler insanın üstüne,
Dar kalıplara hapsederler ruhu.

Gölgen hep yanımda olacak.
Herkesin gizli bir şarkısı vardır,
ömrü boyunca içinde taşıdığı,
bazen öyle derine gömdüğü ki
zamanla kendisi de unutur.

Bir Şiir Gibisin

Bir şiir gibisin sen...

Aşkın,
kafiyelerde dile gelen

Güzellik,
gözle değil
gönülle görülür aslında.

Bir çocuğun gülüşünde saklıdır
dünyanın en saf neşesi,

Gönül gözüyle bakmak istedik insanlara,
en içten, en çıplak halimizle,
onları kalbimizin en baş köşesine koymak
ve bir umut,
aynı köşede yer bulmak onların dünyasında.

İnsan, hayat yolculuğunda eksiklerini tamamlamak ister. Kimi zaman bir dostla, kimi zaman bir sözle, kimi zaman da yaşadığı bir kırılmayla Hepimiz, gönül gözümüzle bakabildiğimiz insanları hayatımızın en kıymetli köşesine koymak isteriz. Ve içten içe, onların gönlünde de aynı yeri bulmayı umarız.

Ama hayat, sadece güzel niyetlerle ilerlemiyor. Bazen en samimi duygularla yaklaştığımız bir insan, kendi içindeki benlik, bencillik, kibir ve kendini beğenmişliği yenemiyor; öfkesine, kibrine teslim oluyor. İşte o an, kırılan sadece bir ilişki olmuyor; insanın iç dünyasında da bir sarsıntı yaşanıyor. Ben de böyle bir anın içinde kendime döndüm. “Acaba ben de böyle oldum mu?” diye sordum.

Cevabı zor değildi. Evet, ben de zaman zaman öfkeme yenildim. Ben de kırdım, ben de üzdüm. Ama hiçbir zaman bir insanın özünü yok saymadım. Kızgınlığım geçince, sevgimi ve saygımı geri çekmedim. Çünkü öğrendim ki, insan bazen en çok kırıldığı yerden öğrenir. Ve bazen en çok kırıldığı insan, ona en çok şeyi öğretir.

Münker ve Nekir

Değişen bir şey yok...

Zaman,
aynı sessiz adımlarla geçiyor.

Hiçbir siyasi partinin
ne resmi üyesiyim,
ne de körü körüne bir sempatizanı...

Benim kimliğim;
Müslüman olmak,

Gül,
sabahın ilk ışığında
sessizce açan bir duadır.

Kimse kokusuna ulaşmadan önce
dikenleri nöbet tutar yanı başında.