Görsem gözlerini şimdi,
bir mavilik inerdi akşamın omzuna.
Sanki uzak limanlardan dönen bir gemi gibi
yüreğim yanaşırdı ellerine.
Güneş yansıyor mu hâlâ saçlarına,
o eski çocuk gülüşün duruyor mu yüzünde?
Ve yine yanıyor mu güller ellerinde,
bir işçi türküsü gibi sıcak,
bir memleket sabahı gibi umutlu?..
Ben seni düşününce kadın,
dünyanın bütün karanlığı çekiliyor içimden.
Bir pencere açılıyor göğe,
bir serçe konuyor yalnızlığıma.
Şimdi sen uzaklarda olsan da,
adını söylemek bile
ekmek kadar gerçek,
su kadar gerekli bana.
Kayıt Tarihi : 12.05.2026 08:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!