Bizim gönlümüz
kırık aynalarda kalan
mahzun yüzlerden yana…
Bir mısra düşse geceye,
sanki bir ömür devrilir içimize.
Ve karanlık,
bir yetim gibi çöker omuzlarımıza.
Bizim gönlümüz
kapı diplerinde sabahlayan
öksüz dualardan yana…
Elleri nasırlı,
gözleri yağmur yüklü
çileli analardan…
Ki onlar,
bir ekmeği bölüp
acılarını saklayan
sessiz evliyalar gibidir.
Ve çocuklar…
Ah o çocuklar!
Daha günaha bulaşmamış
bembeyaz yürekleriyle
bir kuş gibi ürkek,
bir kandil gibi masum…
Onlar güldü mü
dünyanın paslı çarkı
bir an durur sanırsın.
Biz,
şatafatlı sofraların değil;
bir tas çorbayı
kardeşçe paylaşan
gariplerin safındayız.
Çünkü biliriz:
Bu çağın en büyük felaketi
açlık değil,
merhametin ölmesidir.
Ve biz biliriz…
Allah,
en çok da
geceleri içine ağlayan
kırık kalplerin
sessiz feryadını işitir.
Muhsin yener ✍️
Muhsin YenerKayıt Tarihi : 12.05.2026 08:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!