Kiraz şurubum Şiiri - Muhsin Yener

Ve yaz ortasında keskin güneş altında içilen buz gibi kiraz şurubu gibidir seni sevmek.!
Ve seni sevmek…
yaz ortasında, göğü delen o keskin güneşin altında
avuçta eriyen zaman gibi,
boğazdan geçen buz gibi kiraz şurubu kadar ani,
bir o kadar ferahlatan bir serinliktir.
Yakıcıdır önce, içini kavurur,
sonra bir yudumda huzura çevirir her şeyi.
Ne tam susuzluk, ne de tam doygunluk…
arada kalmış bir ihtiyaç gibi,
vazgeçilmez bir alışkanlık gibi.
Seni sevmek,
en sıcak anda bile içime düşen serin bir gölge,
en sade anı bile bayrama çeviren
kırmızı bir tatlılıktır.
Seni sevmek,
yaz ortasında kavrulan bir öğle vakti,
göğe meydan okuyan güneşin altında
bir yudum buz gibi kiraz şurubu içmek gibi…
Önce yakar içimi,
sonra ansızın serinletir ruhumu.
Dudaklarımda kalan o tat gibi,
geçmez, silinmez, unutulmaz.
Ne susuzluğa benzer bu hâl,
ne de doymaya…
Bir eksikliktir içimde,
adı sensin.
Seni sevmek,
ateşle suyun aynı bedende buluşması,
en sıcak anda bile
içime düşen kırmızı bir serinliktir.