Kimse kimsenin umurunda değil

Bu memlekette
kimse kimsenin umurunda değil aslında.
Herkes bir tiyatro kurmuş kendine;
seviyor gibi,
üzülüyor gibi,
düşünüyor gibi...

Ulan,
kimsenin kimseyi düşündüğü yok.
Adam yüzüne gülüyor,
arkanı döndün mü hesabını yapıyor.

Elini sıkıyor gibi 
fırsatını bulsa boğazını sıkacak .
Dillerde vicdan,
ceplerde çıkar;
ağızlarda dostluk,
gözlerde kurnazlık.

Bir cenazede ağlar gibi,
bir yoksula yanar gibi,
bir dostun derdine ortak olur gibi...

Hepsi hikaye.
Herkes kendi götünü kurtarma derdinde.
Herkes kendi gemisinin korsanı.
Bu ülkede en bol şey laf,
en kıt şey adamlık.

Ve ne acıdır ki;
insanlar artık kötülükten değil,
samimiyetsizlikten çürüyor.
Çünkü burada
yalan bile dürüstlükten daha çok itibar görüyor.

Muhsin yener