Kızım Hasret’e
Yirmi bir yıl önceydi,
Evimizin içine doğan bir güneş gibi geldin.
Annenin kucağından
Titreyen ellerime bırakıldın.
Korkuyordum…
Kollarımın arasından bir düş gibi
Kayar gidersin diye.
Küçük kızım,
Kapıda bekleyişlerin hâlâ aklımda:
“Bana ne getirdin?” diye
Boynuma sarılışın,
Gülüşünle dünyamı aydınlatışın…
Kucağımdan hiç inmek istemeyişin.
Benim bebeğim,
Kokusu cennetten küçük kızım,
Seni çok seviyorum.
Ama bilirsin,
Babalar sevgilerini saklamayı öğrenir;
Bize öyle öğretildi.
Sevgi, içimizde büyüyen
Sessiz bir yangın gibiydi.
Oysa sen,
Nefesimin en derin yerisin,
Canımın en ince sızısı,
Kalbimin en güzel tarafısın.
Şimdi büyüdün,
Artık sadece kızım değil,
En yakın dostumsun.
Konuşuruz, tartışırız, güleriz…
Bazen sana kızar gibi olurum,
Ama bil ki
En çok da doğrularını severim.
Canım kızım,
Hayat kısa…
Sevdiklerini, hayallerini,
Kalbini erteleme.
Benim sana bırakacağım en büyük miras,
Onurlu bir isim,
Temiz bir geçmiştir.
Mutlu ol…
Uzun, güzel, içi sevgi dolu bir hayat yaşa.
Nerede olursan ol,
Hangi rüzgâr savurursa savursun seni,
Vatanını, aileni, değerlerini
Yüreğinin en yüksek yerinde taşı.
Çünkü senin damarlarında
Asil bir hikâye akıyor.
Ve bir gün,
Sen de bir anne olduğunda,
Bu sevgiyi
Kendi çocuklarına fısılda.
Canım kızım…
Sevgi ertelenmez.
Hayat, sevdiklerimiz varsa anlamlıdır.
“Seni seviyorum” demek
Dünyanın en zor şeyi olmamalı.
Kokusu kalbime sinmiş kızım, Hasret’im…
Seni çok seviyorum.
Allah yolunu açık etsin,
Her adımında yanında olsun.
Baban
Muhsin Yener
Kayıt Tarihi : 6.05.2026 20:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Yirmi bir yıl önce,
evimizin içinde
dünyaya geldin.
Annenin kucağından
seni ilk kez
kendi kollarıma aldığım an
hâlâ içimde.
Korkuyordum…
ellerimden kayıp
düşersin diye,
seni tutmaya bile
cesaret edemiyordum.
Küçük kızım,
kapıda beni karşılayışların
gözümün önünde bugün gibi.
“Bana ne getirdin?” diye
boynuma sarılışın,
öptüğün o anlar…
kucağımdan hiç inmeyişin.
Benim bebeğim,
benim küçük kızım…
Seni çok seviyorum.
Ama bilirsin,
her baba gibi
sevgimi kolayca
gösteremedim.
Bize öyle öğretildi:
“Baba dediğin otoriter olur.”
Oysa sen
benim canım,
ciğerim,
nefes alışım oldun.
Zaman geçti…
küçük kızım büyüdü,
arkadaş olduk.
Konuştuk,
dertleştik,
hatta tartıştık.
İnan bana,
bu bile hoşuma gidiyor.
Bazen kızmış gibi görünsem de
senin doğrularını
seviyorum.
Canım kızım,
hayat çok kısa…
Keyif aldığın hiçbir şeyi
erteleme.
Ama şunu sakın unutma:
Sevdiklerine göstereceğin sevgiyi
asla erteleme.
“Seni seviyorum” demek
zor olmamalı.
Benim sana bırakacağım en büyük miras
ne mal ne mülk…
Sadece
şerefli,
onurlu bir geçmiş.
Bir babanın tek dileği vardır:
Evladının iyi
ve mutlu olması.
Benim de dileğim bu.
Hayatın boyunca
mutlu ol,
mutlu yaşa güzel kızım.
Nerede olursan ol,
hangi şartta olursan ol…
Vatanını,
milletini,
bayrağını,
aileni
her zaman üstün tut.
Koru, kolla, yaşat.
Senin damarlarında
o asil kan var.
Ve bir gün
anne olduğunda,
bunu çocuklarına da öğret.
Benim kokulu kızım,
Hasret’im…
Seni çok seviyorum.
Sana sağlıklı,
mutlu bir ömür diliyorum.
Yüce Allah
her zaman yanında olsun,
yolunu aydınlatsın.
Yar ve yardımcın olsun.
Hasretim…
Baban
Muhsin Yener
TÜM YORUMLAR (1)