Kızım Hasret’e Şiiri - Yorumlar

Canım Kızım Hasret’im
Yirmi bir yıl önce,
evimizin içinde
dünyaya geldin.
Annenin kucağından
seni ilk kez
kendi kollarıma aldığım an
hâlâ içimde.
Korkuyordum…
ellerimden kayıp
düşersin diye,
seni tutmaya bile
cesaret edemiyordum.
Küçük kızım,
kapıda beni karşılayışların
gözümün önünde bugün gibi.
“Bana ne getirdin?” diye
boynuma sarılışın,
öptüğün o anlar…
kucağımdan hiç inmeyişin.
Benim bebeğim,
benim küçük kızım…
Seni çok seviyorum.
Ama bilirsin,
her baba gibi
sevgimi kolayca
gösteremedim.
Bize öyle öğretildi:
“Baba dediğin otoriter olur.”
Oysa sen
benim canım,
ciğerim,
nefes alışım oldun.
Zaman geçti…
küçük kızım büyüdü,
arkadaş olduk.
Konuştuk,
dertleştik,
hatta tartıştık.
İnan bana,
bu bile hoşuma gidiyor.
Bazen kızmış gibi görünsem de
senin doğrularını
seviyorum.
Canım kızım,
hayat çok kısa…
Keyif aldığın hiçbir şeyi
erteleme.
Ama şunu sakın unutma:
Sevdiklerine göstereceğin sevgiyi
asla erteleme.
“Seni seviyorum” demek
zor olmamalı.
Benim sana bırakacağım en büyük miras
ne mal ne mülk…
Sadece
şerefli,
onurlu bir geçmiş.
Bir babanın tek dileği vardır:
Evladının iyi
ve mutlu olması.
Benim de dileğim bu.
Hayatın boyunca
mutlu ol,
mutlu yaşa güzel kızım.
Nerede olursan ol,
hangi şartta olursan ol…
Vatanını,
milletini,
bayrağını,
aileni
her zaman üstün tut.
Koru, kolla, yaşat.
Senin damarlarında
o asil kan var.
Ve bir gün
anne olduğunda,
bunu çocuklarına da öğret.
Benim kokulu kızım,
Hasret’im…
Seni çok seviyorum.
Sana sağlıklı,
mutlu bir ömür diliyorum.
Yüce Allah
her zaman yanında olsun,
yolunu aydınlatsın.
Yar ve yardımcın olsun.
Hasretim…
Baban
Muhsin Yener