uzaktan göründükleri gibi olsalar, sözlerinde hakikat, yüzlerinde nur
Lakin değil.
Bir perde iner insana insandan, adı “maske” adı “çıkar”, adı “rol”
Ve her yüz, kendi yalanına secde eder.
Diller baldan tatlı, kalpler zehirden ağır
Bir gülüş saklar bin ihaneti, bir bakış örter koskoca bir boşluğu.
Ey insan!
Sen ki kendini saklayan bir sır, başkasını kandıran bir aynasın…
Hakikat mi?
Çoktan sürgün edilmiş içimizden, çoktan asılmış dürüstlük meydanlara.
Ve biz alkışları yalanın, suskunluğu gerçeğin sanırız.
Muhsin yener
Kayıt Tarihi : 8.06.2026 15:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!