Peki ne var? Şiiri - Muhsin Yener

Toplumun aynasına bakmaya cesaretimiz var mı?
Yoksa gördüğümüz manzarayı görmezden gelmeyi mi tercih ediyoruz?
Edebiyat yok
Felsefe yok
Mantık yok
Demokrasi kültürü yok
Adalet yok
Muhakeme yok
Peki ne var?
İnsanı yakacak kadar gözü dönmüş bir vahşet,
Çocuklara uzanan kirli eller,
Kadına yönelen bitmek bilmez şiddet,
Çocuk yaşta evlendirilen hayatlar.

Diğer yanda yalanı, dolanı ustalık sayanlar.
En acısı ise; insanın kendi özüne, kendi evladına, kendi annesine ihanet edebilecek kadar çürümesi.
Bu tabloyu sadece suçlular üzerinden okumak kolay.
Ama asıl mesele, bu çürümeye göz yuman, alışan, normalleştiren zihniyettir.

Mafya düzeni, terör gölgesi, uyuşturucu bataklığı, rüşvet çarkı
Bunların hepsi birer sonuç.

Sebep ise; değerlerin sistemli bir şekilde yok edilmesi,
Ahlakın küçümsenmesi,
Eğitimin içinin boşaltılmasıdır.

Daha da vahimi lüks otel masalarında, şaşaalı sofralarda,
rüşveti sıradanlaştıran, yolsuzluğu makyajlayan,
topluma kötü örnek olan bir anlayışın alkışlanmasıdır.

Bugün geldiğimiz noktada sorun sadece “kötü insanların varlığı” değil,
iyi insanların sessizliği,
vicdanların suskunluğu,
doğrunun savunulmamasıdır.

Unutmayalım
Bir toplum edebiyatını, felsefesini, adaletini kaybettiğinde
sadece kültürünü değil,
insanlığını da kaybeder.
Ve insanlığını kaybeden bir toplumda
hiçbir başarı, hiçbir zenginlik, hiçbir gösteriş
o boşluğu dolduramaz.